De synthese van rietene-suiker en polisakharidov. De synthese van de stijfmiddel en cellulose

Jullie zetelen: De synthese van rietene-suiker en polisakharidov

De lange polymer kettingen van de stijfmiddel en cellulose worden van gebouwd een en gelijke elementaire koppelingen - van de residuen gliukozy, slechts amalgameren verschillend. Deze structurele onderscheidende oorzaken wat twee betrokken van polymer gliukozy (gliukany) wezenlijk verschillen met betrekking tot de natuur; Stijfmiddel, bijvoorbeeld, zonder de moeilijkheid perevarivaetsya in organizme persoon, en cellulose helemaal niet perevarivaetsya. Belangrijkste hun onderkennend houdt in in wat 1 en 4 koolzuurhoudende atomen van twee naburige residuen gliukozy worden op de stijfmiddel en-stropdassen, en op cellulose b-stropdassen gekoppeld. Stijfmiddel wordt door twee vormen gepresenteerd: Door lineair polymer, of amilozoi, niet inclusief evenmin andere stropdassen, behalve en-1, 4-glikozidnykh, en razvetvlennym door polymer, of amilopektinom, bij wie hiernaast met en-1, 4 door-gli-kozidnymi stropdassen er zijnen en 1,6 stropdassen. Onderscheidend door de beschikking van de stropdassen stelt en de ongelijke ruimte schikking van polymer kettingen vast. Stijfmiddel - van belangrijkste toegeefl zijnen voor polisakharid plant. Het willen niet vallen in het niet in het water en otlagaetsya stratum achter stratum in amyloid zaadkorrels bevatten in khloroplastakh (treffen Vijg. 2,20) of in de leegte khlorofilla leikoplastakh pottende doeken steblya, van de wortels en zaden. Op timt kooi pottende doeken ontpopen zich letterlijk zabity amyloid zaadkorrels welk zonder de moeilijkheid erin om te ontdekken, omdat zij zijn in staat worden iodom in blauwe kleur geschilderd. Wezen willen niet vallen in het niet in het water, stijfmiddel anders dan rietene-suiker en van gexoz veroorzaakt niet in de kooien van osmoticheskogo uitwerking (treffen Gl. 6). Daarvandaan stremt onderrichting van de stijfmiddel in de kooien van het vel in de tijdvakken intensief fotosinteza onderdrukking voorgaand voorkomend daardoor de borgsom van de producten fotosinteza. In de zwartheid stijfmiddel beet door beet opnieuw gidrolizuetsya met de onderrichting gliukozofosfata welk dan draait zich in rietene-suiker vervoerd in andere delen van plant.

Door aanvankelijk product voor de stijfmiddel synthese dient adenozindifosfogliukoza (ADPG) gevormd van ATR en G-1-p:

Molekula stijfmiddel wordt gebouwd door middel van de geleidelijke aanvulling van de gliukoznogo overige voor andere in springt ADPG met predobrazovannoi gliukoznoi ketting op:

In de lage inhoud van rietene-suiker stijfmiddel wordt gesplinterd en, perevoditsya in rietene-suiker. Niettemin in het eerst geval het wordt tot toe residuen gliukozy gesplinterd en naar allen van hen filieert overige, fosfornoi zuren, t af. Door hem. Zal G-1-p vormen, dan wordt, de instandhouding van de arbeidsvermogen van de verbinding bevoorraden:

Deze G-1-p kan dan zijn gebruikt voor de synthese van rietene-suiker welk wij beschreven hoger bovenstaand. In de zaden en in een of anders.

Andere orgelen, bij wie op gelijke tijdperk de eideling rijdt van de ruimere boelen van de stijfmiddel, het breekt tot toe disakharida maltozy (G-g) beneden de handeling en-amilazy door. Maltoza dan breekt tot toe gliukozy door, waarvan (voor het transport) opnieuw wordt rietene-suiker samengevoegd. Op deze tweede weg anders dan de eerst arbeidsvermogen van de verbinding doorzet niet, daarvandaan hier voor de wisseling gliukozy in gliukozo-6-r wordt ATR genodigd hebben.

Cellulose, de meeste verbreid op Land carbo-hydrate, de belangrijkste component legt van voornaamste kletochnoi muur voor. Molekuly zijn worden zoals gebouwd die, hoe worden van molekuly stijfmiddel gebouwd, met die, niettemin, door het verschil welk rol van donor gliukozy stukken andere nukleotidnoe afgeleide monosakharida - guanozin-difosfogliukoza (GDPG) - en dat verbinding tussen monomernymi koppelingen behoort niet naar en -, en naar b-type.

In enkel gevallen door donor gliukozy voor de synthese van cellulose misschien en UDPG. In organizme superieure planten cellulose wordt zelden (gesplinterd als nemen in acht niet van de onderverdeling, de voorwaardelijk door de activiteit van de zaden). Twee gewetene uitzonderingen hieruit regel aanslag kooien in otdelitelnoi de zone van het vel gevormd voor achterwege laten van het loof, van en boten xilemy, op welk transversal muren worden opgelost. In otdelitelnoi de zone van het vel fermenteren shchelliulaza vernietigt kletochnye muren splinterende bevattene erin cellulose tot toe losse monomernykh eenheden, t. Door hem. Tot toe gliukozy. Kletochnye muren verslappen door deze werkwijze, tenslotte worden, en vel sbrasyvaetsya gereten.

Tselliuloznye mikrofibrilly in kletochnoi muur worden door middel van matrixa van verscheidene polisakharidnykh kettingen gehecht, voornamelijk xilogliukanov en arabinogalaktanov (treffen Vijg. 2.31). (Xylose en arabinoza - van pyatiuglerodnye suiker (pentozy), en galaktoza - gexoza, affinal gliukoze.) Dit polisakharidy worden ook van de voorgangers, nukleotidsakharov, inzonderheid in diktiosomakh samengevoegd. Otshnurovyvaiushchiesya van diktiosom puzyrki tenslotte samenvoeging met plazmalemmoi en zodanig door middel van overdracht de soderzhimoe naar gevormde kletochnoi muur.

Zo, allemaal polisakharidy zonder de moeilijkheid geven in andere door, maar de synthese van hen altijd ervaart etappe nukleotidsakharov, terwijl onderverdeling wordt elk meer direct door middel van gepleegd.