У раслін выпрацаваліся механізмы для ўспрымання змен тэмпературы, даўжыні дня і якасці святла. Яны дазваляюць расліне каардынаваць свой жыццёвы цыкл з сезоннымі зменамі клімату. Даўжыня дня ацэньваецца шляхам супастаўлення светлавых сігналаў са сведчаннямі біялагічных гадзін, праца якіх мала адчувальная да тэмпературы; рэцэпцыя тэмпературы злучана не толькі з хімічнымі рэакцыямі, хуткасць якіх пры падвышэнні тэмпературы ўзрастае, але таксама, як гэта ні парадаксальна, з такімі працэсамі, якія працякаюць лепш пасля вызначанага перыяду нізкай тэмпературы. У некаторых выпадках нізкатэмпературныя сігналы павінны ісці за вызначанай даўжынёй дня, што дазваляе не змешваць вясновыя і восеньскія дні аднолькавай даўжыні. У гэтай частцы мы разгледзім узаемадзеянне святла, тэмпературы і біялагічных гадзін падчас рэгуляванні часавых аспектаў росту і развіцці раслін.

Часткі