Месца зялёнай расліны ў эканоміцы прыроды. Кароткі змест

Вы знаходзіцеся: Месца зялёнай расліны ў эканоміцы прыроды

Амаль усе формы жыцця на Зямлі атрымліваюць неабходную ім энергію прама ці ўскосна ад Сонца, т. е. ад працякалых у ім рэакцый тэрмаядзернага сінтэзу, у выніку якіх вадарод ператвараецца ў гелій. Падчас гэтага сінтэзу частка масы пераходзіць у энергію, якая выпраменьваецца ў касмічную прастору. Невялікая дзель гэтай энергіі дасягае паверхні Землі і паглынаецца тут хларафілам і дапаможнымі пігментамі, якія змяшчаюцца ў зялёных раслінах. Складаныя хімічныя механізмы ў хларапластах клетак зялёных раслін забяспечваюць запасание гэтай энергіі ў форме вугляводаў [Сx (Н2 О)у], якія ўтвараюцца з двухвокісу вугляроду (СО2) і воды (Н2О) падчас фотасінтэзу; у якасці пабочнага прадукта гэтага працэсу вылучаецца кісларод. Калі затым вугляводы акісляюцца падчас дыхання да СО2 і Н2 О, назапашаная ў іх энергія вызваляецца і можа быць скарыстана арганізмам.

Паколькі чалавек сілкуецца ці самімі зялёнымі раслінамі ці прадуктамі жывёльнага паходжання, а ежай жывёлам служаць тыя ж расліны, колькасць насельніцтва Зямлі абмяжоўваецца ў канчатковым рахунку сумарнай колькасцю назапашаных прадуктаў фотасінтэзу. У наш час на Зямлі пражывае больш 4 млрд. чалавек. Пры сучасных тэмпах росту насельніцтва - каля 70 млн. у год - колькасць насельніцтва павінна падвойвацца прыкладна кожныя 35 гадоў. Калі нават нам і атрымаецца неяк стымуляваць рост раслін, павялічыць эфектыўнасць фотасінтэзу і пашырыць ворныя землі, то і тады цяжка спадзявацца на тое, каб павелічэнне прадуктыўнасці сельскай гаспадаркі паспявала за ростам насельніцтва. Па гэтай і па іншых чынніках урэшце мы змушаны будзем нейкім чынам абмежаваць колькасць насельніцтва Зямлі.