Дыханне. Дыхальны каэфіцыент

Вы знаходзіцеся: Дыханне

Дыхальным каэфіцыентам (RQ) завецца стаўленне колькасці якая вылучылася СО2 да колькасці паглынутага О2 пры акісленні дадзенага субстрата да СО2 і Н2O. Калі субстратам служаць цукры, дыхальны каэфіцыент роўны адзінцы, напрыклад:

Аднак, калі роля субстрата гуляюць ліпіды, вавёркі і іншыя злучэнні з высокай ступенню аднаўлення, дыхальны каэфіцыент апыняецца менш адзінкі, напрыклад:

І наадварот, для субстратаў з ніжэйшай, чым у Цукроў, ступенню аднаўлення дыхальны каэфіцыент перавышае адзінку, напрыклад:

Вызначыўшы дыхальны каэфіцыент дадзенай тканіны эксперыментальным шляхам, т. е. паралельна вымераўшы змены ва ўтрыманні СО2 і О2, можна атрымаць уяўленне пра ступень -акісленні расщепляемых злучэнняў. Варта, аднак, улічыць, што падобныя вызначэнні могуць весці і да няслушных высноў, калі прырода дыхальнага працэсу не цалкам ясная. Вядома, напрыклад, што частковае акісленне цукроў да пировиноградной кіслаты здзяйсняецца з паглынаннем кіслароду, але без вылучэння СО2, тады як пры наступным дэкарбаксіляванні, якое вядзе да адукацыі ацэтыл-СОА, выкарыстоўванага для сінтэзу тоўстых кіслот, СО2 вылучаецца, але адначасовага паглынання О2 не адбываецца. Ясна такім чынам, што вызначэнне дыхальнага каэфіцыента дазваляе нам судзіць пра прыроду окисляемого субстрата толькі ў тым выпадку, калі гэты субстрат акісляецца цалкам - да СО2 і Н2O.